Mit o tym, że świeża oliwa z oliwek Extra Virgin zupełnie nie nadaje się do standardowych potraw smażonych z patelni, pokutuje regularnie w amatorskich poradnikach w internecie. Tradycyjne, śródziemnomorskie gotowanie udowadnia jednak od wieków niesamowite i zupełnie odmienne prawdy opierające się w naturalny sposób na stałym podgrzewaniu tej jakościowej oliwy.
Punkt dymienia nie jest jedynym wyznacznikiem
Bardzo błędnie dobierając tłuszcze do kuchni, często sugerujemy się jednowymiarowym spojrzeniem na podany punkt dymienia – uważając, by był on maksymalnie wysoki, z myślą, że to w pełni zabezpieczy nasze zmagania z rozgrzanym teflonem przy gotowaniu. Rzeczywistość jednak opiera się tu na dużo nowocześniejszych mechanizmach stabilności.
Nowoczesne ekspertyzy żywienia cenią sobie bowiem w głównej mierze szerokie spektrum stabilności oksydacyjnej używanego tłuszczu. Tłoczone na zimno, oryginalne Extra Virgin charakteryzuje niezawodna i udowodniona stabilność pod względem utleniania w domowych, kontrolowanych temperaturach na klasycznej, średnio rozgrzanej patelni, czego zasługą jest niezwykle bogaty profil dobrych jednonienasyconych kwasów tłuszczowych.
Praktyka kulinarna
Mylnym przekonaniem, jakoby wysokiej jakości oliwy nie mogły być wystawione na ogień przez wzgląd na swoje delikatne witalne zapachy i tradycyjny proces tłoczenia jest z góry zaplątany i bezsensowny na etapie regularnego przygotowywania domowych posiłków obiadowych.
Równie dobrze oliwa z oliwek klasyczna, o pięknym i delikatnie pieprzowym zapachu sprawdza się idealnie w warunkach codziennych: przy średnio i stosunkowo krótko trwającym podsmażaniu (na przykład delikatnych mięs, klasycznie gotowanych sosów do świeżych makaronów we włoskich specjałach) tak samo znakomicie radzi sobie w procesie domowego saute, czyli podsmażaniu w mniejszej ilości tłuszczu wegetariańskich rarytasów letnich.
Ponieważ domowa temperatura przyrządzania jedzenia zbytnio nigdy nie przekracza skrajnych temperatur znanych z powtarzalnie ciężkiego sprzętu z restauracji fast foodowych – klasyczne zastosowanie sprawia, że szanując jakość we wczesnym podaniu potrafimy w pełni nacieszyć rześkim i nienaruszonym klimatem Apulii danie gotowe i podać do smaku bliskim do obiadu.
Skąd zatem biorą się starsze mity?
W historii kulinarnej nauczono nas nieustannie poszukiwać uniwersalnego masowego smaku neutralnego jak pusta karta – nie posiadających specyficznego zmysłowego rzutu gatunkowego i bardzo odchudzonego od polifenolowego mrowienia na przełyku oleju. Wpojony obraz zasady taniego braku wyrazistości przylgnął zatem łatwo do wyłączenia prawdziwej nuty po gotowaniu w potocznym pojęciu szerszej kuchni.
Klasyczna postawa docenienia rewelacyjnej wytrzymałości domowych porcji warzyw duszonych sprawiła powrót autentycznej oliwy u miłośników rzemiosła kuchennego z radości odżywiania dobrej jakości.
Tradycja a najlepsze oliwy jednoszczepowe
Posiadanie drapieżniejszej szczypiącej lekko Coratiny jak i ceniącej uśmiech spokoju oraz migdała delikatnej Ogliaroli otwiera wykwintne drzwi opcji smażonych dla naszej diety by łatwo redukować proporcję użycia tłuszczów powszechnie przestarzałych.
Oliwy jednoszczepowe, odpowiednio wcześnie zebrane to najszczerszy kompromis rewelacyjnej, zdrowej pasji przy stole bez marnowania naturalnego dobra podczas lekkiego przypiekania, chroniącego rześką passę śródziemnomorskiego relaksu.
“Zamykając tradycyjne, jakościowe potrawy, prawdziwie mocny tłuszcz zawsze zdoła otulić swoją bazę i uraczy ostatecznie degustującego pikanterią prawdziwego posmaku w gardle w zgodzie na patelni.”
- Szkoła klasycznej obróbki kulinarnej